با سلام خدمت دوستان عزیز

متاسفانه موسیقی اصیل ایرانی دوران بسیار بدی را سپری می کند. چند دستگی و اختلاف میان موسیقیدانان و فعالان این حوزه و حرمت شکنی ها تبدیل به آفت این موسیقی شده است.

این روزها موج روشنفکری و نوگرایی درموسیقی اصیل ایرانی ، تاخت و تاز می کند. نتیجه تلاش موسیقی دانان این دوران ، آثاری است که به باور همگان با آثار دوران طلایی موسیقی ایرانی متفاوت است و دیگر رنگ و بویی از حال و هوای موسیقی آن دوران کمتر به خود دارد.

مضرابهای تارنوازان این دوران ، به مانند مضرابهای استاد لطفی نیست که مو را به تن همگان سیخ کند و هر کسی با شنیدن اولین مضراب بگوید این مضراب فلانی است. آثاری ارائه می شوند و همه آن را آثاری با ارزش می پندارند در حالی که این آثار به عقیدهء بنده آنقدر که از آنها تعریف می شود ، در ذهن مخاطب جا باز نمی کنند و بر اثر گذشت زمان از یادها خواهند رفت.

افرادی خود را استاد می دانند که به عقیدهء من ، آثارشان قابل مقایسه با آثار اساتید قدیم موسیقی ما نیست.

بزرگان موسیقی که به گفتهء آقای علیزاده ، قلم خود را پیدا کرده اند ، آشکارا به مقابله با هم می پردازند. نسلی که ادعای نوآوری در موسیقی را دارند ، عمر هنری اساتیدی همچون استاد لطفی را تمام شده می پندارند و در دفاع از عقاید و افکار خود و کوبیدن افکار دیگران ، از هیچ توهین و افترا و تهمتی پرهیز نمی کنند.

من ، به عنوان دوستدار موسیقی سنتی ، احساس می کنم هنوز هم افرادی که با آثار موج نوگرایی موسیقی ایرانی نمی توانند ارتباط مناسب را برقرار نمایند در این جمع وجود داشته باشند.

شاید مشکل همفکران من این باشد که رسانهء مناسبی برای بروز عقاید خویش نداشته باشند. لذا تصمیم گرفته ام یک سایت اینترنتی برای افرادی که همفکر من هستند ایجاد کنم تا در آن به نظرسنجی ، بحث و نشر مقالات و اخبار پیرامون موسیقی اصیل بپردازیم.

برای انجام این کار ، لازم است برآورد اولیه ای از مخاطبان و نویسندگانی که در این سایت فعالیت خواهند کرد داشته باشم. بنابراین از شما خواهش می کنم که اگر همفکر من هستید و با راه اندازی این سایت موافقید و یا می توانید در هرچه پربارتر بودن این سایت به من کمک کنید و مطالب خود را بر روی سایت بفرستید ، با فرستادن ایمیلی به من ، آمادگی خود را اعلام نمایید.

با تشکر

فرهاد قراخانی