خدایا از کجا شروع کنم!                                     

دیدن اجرای مسخره آقای شهرام ناظری در پاریس آ نچنان من را متاثر کرده که جزبا دشنام نمیتوانم احساسات واقعی خودم را بیان کنم و من این کار را خلاف اخلاق میدانم پس سعی میکنم که به منطقم رجوع کنم!

حجویاتی که بعنوان سه تار نوازی ریتم واواز توسط آقای ناظری در پاریس به اجرا در آمد مایه تاسف بسیاردارد .

کسانی که با موسیقی ایرانی آشنایی نداشته اند حق دارند که به استناد این اجرا موسیقی ایرانی را موسیقیی فاقد اصول زیبایی شناسی- ریتم- تسلط به نوازندگی ویا ابتدایی ترین معیار خوانندگی که صحیح خواندن باشد بدانند.

رعایت نکردن ریتم و خارج خواندن فاحش همراه تحریرهای بچگانه آنچنان گوش آدمی رادراین اجرا آذار میدهند که آ دمی هر لحظه انتظار اعتراض شنوندگان را دارد اما درکمال نا باوری در پایان شاهد کف زدن ایستاده مردم هستیم!

یا ما ایرانیها خیلی مودب هستیم یا جای دارد به هنری که نزد ما هست و بس نگاه دوباره ای بیندازیم!

خوب است که آقای ناظری بجای توجه عجیبی که به گنجایش سالنهای کنسرتهایشان دارند کمی به محتوای برنامهایشان داشته باشند.من جای همه هنرمندان جدی ایران از این کار آقای ناظری خجالت کشیدم آ خر چرا؟ اگر کفگیر ایشان به ته دیگ خرده که مال همه یک روزی میخورد ایشان کارهای قدیمی زیبا هم بسیار دارند که اجرای دو باره آنان بسیار جلوه خواهند داشت و اگر منظور نو آوریست که این اجرا هیچ بویی از آن نبرده.ا

چرا هنرمند با سا بقه ای مثل آقای ناظری چنین بی مسئولیت برخورد میکند؟ ایشا ن یکبار به این کار خود گوش کرده بودند؟ایشان راه آینده موسیقی ایران را این میدانند؟انتظارشان از هنرمندان جوان این است؟یا اینکه جامعه ما به چنین سمت بی هویت و بی محتوایی میرود؟

به کجا میرویم؟  شاید همه ما در یک لحظه تنهایی بهتر باشد که این سئوال را از خود بکنیم!آن آینه که مولانای بزرگ که اقای ناظری خود را مرید او میداند کجاست؟به صیقل بزداییمش!

اجرای آقای ناظری در پاریس را اینجا نگاه کنید:

http://www.youtube.com/watch?v=k-wP8PYX-8M

  با احترام کورش تقوی