
من
اولین سپیده ی بیدار باغ را
در خواب برگ های تو دیدم...
من
اولین ترنم مرغان صبح را
در گل افشانی تو شنیدم...
دیدند بادها
کان شاخ و برگ های مقدس
در سایه ی حصار تو پوسید!
دیوار،
دیوار بی کرانی تنهایی تو
یا
دیوار باستانی تردیدهای من
نگذاشت شاخه های تو دیگر
در خنده ی سپیده ببالند
حتی
نگذاشت قمریان پریشان
اینان که مرگ یک گل نرگس را
یک ماه پیش تر
آن سان گریستند
در سوگ ساکت تو بنالند...
آه
در سوگت ای درخت تناور
ای آیت خجسته ی در خویش زیستن،
بالیدن و شکفتن،
در خویش بارور شدن از خویش،
در خاک خویش ریشه دواندن،
ما را
حتی امان گریه ندادند...
با کمی تغییر از
محمد رضا شفیعی کدکنی
---------------------------------------------
آهنگساز : شوپن
ویولون : Joshua Bell