آواز : فریدون پوررضا

از اینجا گوش دهید 

یا

از اینجا گوش دهید

تی واسی مو دامان بشومای                 به خاطر تو من به کوه و دامان رفتم
افسرده و نالان بشومای                        افسرده و نالان رفتم
جنگل سیاه و سرده                             جنگل سیاه و سرده
می آهی دیل پور درده                          آه دل من پر از درده
چقدر جنگلا خسی                              چقدر در جنگل می خوابی
مردم وسی                                        به خاطر مردم
خسته نبسی                                     و خسته نمیشی
می جان جانانای                                 ای جان جانان من
می نفس                                          ای نفس من 
آی پیله کس                                       ای بزرگ مرد
میرزا کوچک خانای                               میرزا کوچک خان

چندی و تو را بخونم درازه گردن                چقدر من باید تو را صدا کنم ای گردن بلند
آی سیا چشمه ابرو                             ای سیاه چشم و ابرو
بلند بالا                                             بلند بالا
می هیبت  ای جان                              هیبت من ای جان من
تی او غیرته قربان                                قربان غیرت تو
چقدر دامان گردی                                چقدر در کوه و دامان میچرخی
ششلول وگیته ، پاپیچ ببسته                 هفت تیر به دست و پاپیچ بسته
همراه صفر خان                                  همراه صفر خان
تی او غیرته قربان                                قربان غیرتت
تورای دنبال بگودن                               تو را دنبال کردند
با صفاییا                                           و صفایی                                                                       با حیدر خانای                                    و حیدر خان را 
دامان به دامان                                   دامان به دامان
کوهان به کوهان                                 کوه به کوه                 
نامرده قزاقان                                     قزاقهای نامرد
بلند بالا                                            ای بلند بالا
می هیبت ای جان                             هیبت من ای جان من
آی تی او غیرته قربان                          قربان غیرت تو
تو رای دستگیر بگودن                          تو را دستگیر کردن
اوتول بنشانن                                    سوار ماشین کردن
روانه کودن                                        تو را روانه کردند
لاجونه بازار                                       به بازار لاهیجان
غریبه میان                                       بین غریبه ها                        
پیش او مشیر خان                             پیش مشیرخان
آخ تی او غیرته قربان                           قربان غیرت تو
چقدر استنتاق بدی                            چقدر بازجویی کردن تو را  
مچه قرصا بو                                      ولی دهانت قرص بود
نامردان دست                                    آن نامردان 
 تو را چوب بزن                                   تو را چوب زدند
تماشا بدن                                        و نمایشت دادند
چوبم بخوردی                                    چوب هم خوردی 
اقرار نکودی                                       ولی اقرار نکردی
از آدم مشیر خان                               از آدمهای مشیر خان
تی او غیرته قربان                              قربان غیرته تو 
همه جا چووه                                   همه جا پیچیده
هیبت پور تاوه                                   که هیبت پر تاب و طاقته 
نکنه هیچ اقرار                                  اقرار نمی کنه
اینه امی دیدار                                  دیدار ما این است
سو شنبه بازار                                  در سه شنبه بازار

 این قطعه زیبا با خوانندگی با احساس فریدون پوررضا بر اساس ترانه ای فولکلور است که در ستایش از گذشت و فداکاری های هیبت ، خواهر زاده میرزا کوچک خان سروده شده است.قسمت اول این ترانه از زبان هیبت است در مورد میرزا کوچک خان و قسمت دوم ــ که من با کمی فاصله آن را نوشتم ــ در مورد هیبت .

 ترانه های فولکلور با گوشت و خون این مردم گره خورده . زيبا ترين ، لطیفترین و با احساسترين آثار قومي به خصوص در مورد مفاخر قوم را در این ترانه ها مي توان جست .به راستی کدام ایرانیست که به اینها گوش دهد و وجودش به لرزه نیفتد ... کیست که قصه این عشقها را بشنود و بی تفاوت بماند...آنجا که همان دیدارهای سه شنبه در بازار شهر هم غنیمت است هر چند که یار دست بسته می آید ... 

در سریال کوچک جنگلی با ایجاد تغییراتی در این شعر آن را برای میرزا کو چک خان تنظیم کردند که با خوانندگی ناصر مسعودی و تنظیم محمد میرزمانی اجرا شد . که البته این قطعه هیچ شباهتی با  موسیقی تیراژ آن سریال ندارد .برای یافتن اطلاعات بیشتر و گوش دادن به موسیقی تیراژ این سریال، می توانید به لینک زیر از گفتگوی هارمونیک مراجعه کنید: 

http://www.harmonytalk.com/archives/000394.html

                                          ما شقايق كوهستان هاي وطنمان را
                                          داريم
                                          و هر كه را 
                                          كه تاب اين آتش رويان را
                                          در سينه دارد
                                          ما شقايق ها را دوست داريم
                                          و روييدن و باليدنشان را
                                          و به شباهنگامي چنين
                                          پاسداري شان را
                                          گرد آمده ايم
                                          ما گل ها را دوست داريم
                                          و نه تنها
                                          گلها ي گلخانه را
                                          كه گلهاي وحشي خوشبو را هم
                                          و آزادي گفتن كلام عطر آگين دوست داشتن را
                                          هر كه گلي مي پسندد
                                          و هر كه گياهي
                                          و هر كه رويش جاودانه جان را 
                                          باور دارد
                                          با ما در اين برخاستن يگانه است
                                          و ما برخاسته ايم
                                          تا بيگانگي را باطل كنيم
                                          با ترانه مهر
                                          و در برابر آن كه چيدن گلها را داس درو به دست دارد
                                          با كينه مادران
                                         جدايي را همچنان
                                         سنگ بر سنگ مي نهند
                                         و اينك ديواري است
                                         بگذار بر اين ديوار
                                         مرغ من بنشيند
                                         و دست تو
                                         او را كريمانه دانه بخشد
                                         و ديوار
                                         پله اي باشد
                                         برآمدن ما را 
                                         چه در بالا
                                         يك آسمان
                                         به چشمان ما نگاه مي كند
                                         و در پايين
                                         گهواره و گور ماست
                                         كه بر آن
                                         همواره شقايقي سوزان مي رويد !

                                                                   سیاوش کسرایی