تبليغاتX
سیاه مشق

 

 

عکس از جواد بیژنی

چاوش شماره 9 قسمت دوم(تصویری)

از اینجا دانلود کنید

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 8:2  توسط سیاه مشق  | 

از اینجا دانلود کنید

اجرا : کمال الدین فاطمی

طبق معمول از کیفیت پایین و پرشهایی که احیانا در فشرده سازی بوجود آمده عذرخواهی می کنم.

 

یا از اینجا دانلود کنید

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 7:38  توسط فاطمی  | 

 

وبلاگ هنروادبيات ايران زمين

مطلبی از این وبلاگ

آواز بیات اصفهان:

من درمورد تحلیل دستگاهها و گوشه ها  از کتاب راه ورسم منزلها نوشته ی منصور اعظمی کیا الآن دو سال هست که کمک می گیریم و تا کنون فکر کنم دو دور کامل وجامع اون را مطالعه کردم وبراین باورم که تنها نواختن گوشه ها بدون داشتن شنا ختی علمی از اونها و وجه تسمیه یا نتهای شاهد وایست و گستره ی ملودی اونها وجایگاهشون در دستگاه وبطور مخصوص ردیف شاید آن لذت را نداشته باشه مثلا چرا اسم این گوشه جامه دان هستش وچرا دراین قسمت دستگاه یا آواز قرار داره خوب چنین شناختی درآینده بسیار بکار می آید به خصوص دربداهه نوازی که هنر یک نوازنده ی ایرتنی هستش درضمن آنچه را که خودم از این کتاب وآنچه هنگام نواختن گوشه ها یا کوک بدان دست پیدا کردم تحت عنوان نظراینجانب خودم اضافه کردم که ممکن است اشتباه باشد واگر چیزی درآن وجود داشت به اینجانب نیز بگویید تا تصحیح کنم وخودم هم ازاشتباه دربیایم.

نقل کتاب راه ورسم منزلها:ازآوازهایی که دستگاه همایون برای آن به منزله ی مادر محسوب می شود.فواصل گام اصفهان شباهت تام با گام کوچک(هم آهنگ) دارد.بیات اصفهان از درجه ی چهارم گام همایون شروع می شود نت شاهد آن همان شروع گام آن است یعنی درجه ی چهارم گام همایون ونت ایست آن درواقع حالتهای نیمه تمام ملودی درآمدرا نشان می دهدواین نت ایست درجه ی ششم گام بیات اصفهان است یا نت شاهد همایون.

نظراینجانب :آن چیزی که من درمورد نت ایست وشاهد در درآمد اصفهان خودم مشاهده کردم ودر حین اجرا به آن دست یافتم این است که شاهد همان نت دو است که بیشترین تکراررادارد ونت ایست همان نت لا است که تمام توقفهایم روی آن بود درفرودها هم اینگونه بود.

نقل کتاب راه ورسم منزلها:فواصل گام بیات اصفهان اینگونه است:

بین درجه ی اول تا دوم=یک پرده

بین درجه ی دوم تا سوم=نیم پرده

بین درجه ی سوم تا چهارم=یک پرده

بین درجه ی چهارم تا پنجم=یک پرده

بین درجه ی پنجم تا ششم=سه ربع پرده

بین درجه ی ششم تا هفتم=یک پرده وربع پرده

بین درجه ی هفتم تا هشتم=نیم پرده

 

نظراینجانب :به نمایش گام بیات اصفهان با توجه به گام همایون لا کرن با دقت نگاه کنید این را متوجه می شویدکه گام همایون ازسل آغاز شد وهمایون یک دستگاه مادر محسوب می شود می بینیم که اصفهان از درجه ی چهارم همایون آغازشد یعنی سل –لا- سی- دو پس شروع اصفهان از دو است که همان شاهدی است که ذکرشد پس درجه ی اول اصفهان دو است ودرجه ی دوم مسلما ر والاآخرپس بین درجه ی اول که دوبکاراست ودرجه ی دوم که ربکار است یک پرده فاصله است بین درجه ی دوم ربکار ودرجه ی سوم می بمل نیم پرده فاصله است چون می بمل نیم پرده پایین تر از می بکار است درجه سوم تا درجه ی چهارم یک پرده چون می دانیم درحالتی که همه ی نتها بکارهستند بین سی بکار ودوبکار نیم پرده وبین می بکار وفا بکار نیم پرده درهمه ی حالته فاصله وجود دارد دراین مورد درجه ی سوم که می بمل است ودرجه ی چهارم که فا بکار است چون می بمل شده دونیم پرده وجوددارد که می شود یک پرده بین درجه ی چهارم وپنجم یعنی فا بکار وسل بکار یک پرده بین درجه ی پنجم وششم که سل بکار ولا کرن است سه ربع پرده چون سل ولا بکار یک پرده است لا کرن ربع پرده بم تر از لا بکار است بین درجه ی ششم وهفتم یک پرده+یک ربع پرده چون بین لا کرن تا لا بکار ربع پرده وبین لا بکار وسی بکار یک پرده فاصله وجود دارد بین درجه ی هفتم تا هشتم که همان سی بکار ودو بکار است همانطور که در بالا ذکر شد همیشه نیم پرده فاصله وجود دارد.

مطلب بعدی درآمد وتعدادی ازگوشه های این آواز هستش.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 6:40  توسط سیاه مشق  | 

 

عکس از:سید مجتبی خاتمی 

آواز ابوعطا(تصویری)

سیامک آقایی

از اینجا دانلود کنید

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم شهریور 1386ساعت 0:14  توسط سیاه مشق  | 

 

بهداد بابايي (شور)

اجرای ایتالیا(تصویری)

از اینجا دانلود کنید

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم شهریور 1386ساعت 21:37  توسط سیاه مشق  | 

لوچیانو پاوراتی، یکی از مشهورترین خوانندگان اپرا در جهان، در سن 71 سالگی در شهر مودنا، واقع در ایتالیا، درگذشت.

Italian tenor Luciano Pavarotti smiles during a news conference in Hamburg in this August 19, 2004 file photo. Pavarotti, hailed by many as the greatest tenor of his generation, died in the early hours of September 6, 2007, his manager Terri Robson said. He was 71. (Christian Charisius/Files/Reuters)

اطلاعیه درگذشت پاوراتی پس از آن انتشار یافت که روز گذشته رسانه های ایتالیایی گزارش کردند که وضع سلامت این خواننده مشهور اپرا، که چند هفته پیش از بیمارستان مرخص شده و در خانه خود در مودنا بستری بود، رو به وخامت گذاشته است.

در این اطلاعیه آمده است که لوچیانو پاوراتی در ساعت 5 بامداد روز پنجشنبه، 6 سپتامبر، در خانه خود در شهر مودنا، درگذشته است.

پاوراتی سال گذشته به خاطر ابتلای به بیماری سرطان لوزالمعده تحت درمان قرار گرفت و در ماه اوت سال جاری نیز دوباره برای مدتی در بیمارستان بستری بود.

طرفداران اپرا از پاوراتی به خاطر صدای شفاف و شورانگیز او به عنوان مناسبترین اجراکننده اپرای تغزلی ایتالیایی نام برده اند.

درعین حال، لوچیانو پاوراتی فعالیت خود را به ایفای نقش در برنامه های کامل اپرا محدود نکرد بلکه با اجرای آثاری از جمله تک خوانی برای همگان، به شهرتی در میان مردم عادی دست یافت که معمولا خوانندگان پاپ از آن برخوردار می شوند.

تک آواز نسون دورما (نگذارید کسی به خواب رود) از اپرای توراندو (توراندخت) اثر پوچینی با صدای پاوراتی به عنوان آرم مسابقات فوتبال جام جهانی سال 1990 در ایتالیا انتخاب شد و او را به هنرمندی شناخته شده در سرتاسر جهان تبدیل کرد.

وی برای آخرین بار در ابتدای سال 2006 در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی تورین برنامه ای عمومی اجرا کرد.

پاوراتی در سال 1961 با نخستین همسر خود، آدوا ورونی ازدواج کرد و از این ازدواج سه دختر و یک نوه باقی مانده است.

در سال 2003، پاوراتی پس از جدایی از همسر اول خود با نیکولتا مانتووانی، که سالها جوانتر از خود او بود، ازدواج کرد و این زوج صاحب یک دختر شدند.

خواننده مشهور قرن

از پاوراتی به عنوان یکی از مشهورترین خوانندگان آثار اپرا در قرن بیستم نام برده می شود.
 

لوچیانو پاوراتی روز 12 اکتبر سال 1935 در شهر مودنا، واقع در شمال غرب ایتالیا، متولد شد،
پدرش کارگر کارخانه سیگارسازی و مادرش نانوا و خواننده بود.

تحصیلات ابتدایی و متوسطه لوچیانو در زادگاهش خاتمه یافت و گرچه او شخصا به فوتبال به شدت علاقه داشت و مایل بود به عنوان فوتبالیست حرفه ای به کار بپردازد، اما به اصرار مادرش شغل معلمی را برگزید.

کار معلمی تنها دو سال ادامه یافت و پاوراتی، با وجود نگرانی پدرش از غیر قابل اعتماد بودن امرار معاش از طریق خوانندگی، شغل معلمی را رها کرد و نزد یکی از استادان محلی آواز به آموزش این هنر پرداخت.

دستاورد پاوراتی در خلال شش سال بعد از چند تک خوانی در کنسرت های محلی و کسب درآمدی ناچیز از این طریق فراتر نرفت.

اما در سال 1961، این خواننده جوان با اجرای نقش در اپرای لابوهم به عنوان یک خواننده توانا شناخته شد و در خلال سال های بعد، با شرکت در اپراهای دیگر، در میان دوستداران اپرا در ایتالیا به شهرت دست یافت.

دهه 1970 زمان حضور او بر صحنه اپرا در سایر کشورهای جهان، از جمله آمریکا بود که نام او را به عنوان خواننده ای برخوردار از صدایی استثنایی و مهارتی کم نظیر بر سر زبان ها انداخت.

پاوراتی در اوایل دهه 1980 "مسابقه بین المللی آواز پاوراتی" را برای جوانان مشتاق پیشرفت در این هنر به راه انداخت تا نقشی را در پرورش نسل آینده هنرمندان اپرا ایفا کرده باشد.

در دهه 1990، پاوراتی همراه با پلاسیدو دومینگو و خوزه کارراس، دو خواننده دیگر اپرا، گروهی را با نام "سه خواننده تنور" (The Three Tenors ) برای ترویج آثار اپرایی در میان قشر وسیعتری از مردم تشکیل داد.

در دهه 1990، این گروه به اجرا و ضبط برخی از آثار سبکتر اپرا دست زد که با استقبال گسترده مواجه شد و به گفته منتقدان، عامل مهمی در جلب توجه مردم به این هنر بوده است.

با وجود ستایش منتقدان از کیفیت صدا و مهارت لوچیانو پاوراتی، برخی از طرفداران سنتگرای اپرا از فعالیت او در اجرای برنامه های "سبکتر" آواز خرسند نبودند و پاوراتی را به "بازاری کردن" اپرا متهم می کردند، هرچند او این اتهام را نادرست می دانست.

پاواراتی از هنر خود در خدمات بشردوستانه نیز مایه می گذاشت و کنسرت هایی که به نفع سازمان های خیریه برگزار می کرد طرفداران فراوانی داشت.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386ساعت 12:53  توسط فرزین پزشکی  | 

 

چهار مضراب دشتی

مسعود شناسا (سنتور)

محمد اخوان(تنبک)

از اینجا دانلود کنید

با تشکر از نازنین یار همراه مهرزاد گرامی

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386ساعت 6:3  توسط سیاه مشق  |