رقص باد! گاهي طوفاني،خشن و توام با غرش و گاهي مانند نسيم بهاري آرامش بخش و روح افزا و هرچه بيشتر در ذهن مرور مي شد حس لطيف نهفته در آن آشکارتر مي گرديد.

شيوه مضراب گذاري و تکنيک اين قطعه منحصر به فرد است  و نوازندگان سنتور حتما بايد آنرا اجرا کنند تا متوجه ظرافتها و تکنيک خاص آن شوند وخلاصه اينکه هنرمند گرامي آقاي اردوان کامکار چنان ذوق و سليقه اي در ساخت اين قطعه بکار برده اند که نمايانگر تمام و کمال نام رقص باد باشد.

رقص باد

پس اینکه صفحه مورد نظر باز شد روی گزینه Download Original در سمت راست صفحه کلیک کنید

 نت قطعه

نکاتي در مورد نت اين قطعه لازم به ذکر است :
- به علت عدم وجود وزن و ريتم يکنواخت در اين قطعه بسياري از استانداردهاي نت نويسي ( از قبيل رعايت اتصالات شاهين نتها با توجه به کسر ميزان ) رعايت نشده است
- کوک ساز براي اجراي اين قطعه بشرح زير است.

- همانطور که در شکل زير مشاهده مي شود در گام مي مينور هارمونيک درجه هفتم گام (ر) با علامت عرضي ديز نيم پرده بالا مي رود، در نت نوشته شده براي سهولت بيشتر در نت خواني و اجرا بر روي ساز سنتور بجاي ر ديز از مي بمل استفاده شده است چون در ساز سنتور خرک هشتم به نام مي شناخته مي شود.

- از مشخصه هاي مهم و زيباي اين قطعه همانطور که استاد کامکار به آن اشاره کرده اند عدم استفاده وزن و ريتم مشخص براي جملات مي باشد بنابراين در ميزان بندي آن سعي شده آکسانهاي اجرا شده توسط ايشان مد نظر قرار گيرد و براي اين منظور هيچ کسر ميزاني در نت مشاهده نمي شود.
- در يک جمله خاص آقاي کامکار صداي سيمها را با دست اصطلاحا خفه مي کنند که در نت براي آن نشانه اي درنظر گرفته نشده و همچنين در اجراي تمريني نيز رعايت نشده است.
- در مضراب گذاري اين قطعه دقت خاصي صورت گرفته که در صورت عدم رعايت آن مطمئنا صداي ايجاد شده با صداي اصلي متفاوت خواهد بود و جملاتي که مضراب چپ و راست آن مشخص نشده بعهده خود نوازنده گذاشته شده است که البته نوازنده ناچار به رعايت اصول صحيح مي شود و هيچ راهي براي ساده سازي وجود ندارد.
- عبارت accel. در صفحه اول بمنظور سرعت بخشيدن تدريجي به جملات مي باشد.
- در صفحه دوم خط چهارم علامت بکار قرار داده شده روي تريلها بمنظور اجراي آنها روي مي خرک هشتم زرد و فا خرک نهم زرد مي باشد.
-  در صفحه دوم خط ششم ميزان دوم علامت بکار قرار داده شده روي تريل بمنظور اجراي مي بمل خرک هشتم سفيد با مي بکار پشت خرک است.
- در صفحه دوم خط ششم ميزان سوم اجراي کمانها بصورت سينه مال صغير ( ريز ) مي باشد.
- Largo در صفحه سوم بمنظور کند و سنگين اجرا کردن آن ميزان مي باشد که البته کاربرد آن بدين صورت غير استاندارد بوده و معمول نيست.
- نشانه Pizz. (پزيکاتو) که در صفحه آخر روي نت مي بکار رفته براي ساز سنتور قابل اجرا نيست و اين نشانه براي سازي همچون ويلون بمنظور بصدا در آوردن سيمها با انگشت مي باشد که البته در ساز سنتور با قرار دادن انگشت روي خرک و کمي متمايل به سمت چپ در سيم خرک اول زرد و زدن تک مضراب چپ روي آن مي توان آنرا به پيزيکاتو ترجمه کرد.
- فايل صوتي که براي دانلود قرار داده شده صرفا يک اجراي تمريني با توجه به مضراب گذاري نت و توسط يک ساز مشقي مي باشد (مي و فاي خرک 8 و 9 زرد خوش صدا نيست) و متاسفانه چون از هاست داراي محدوديت 1 مگابايت استفاده مي کنم نتوانستم آنرا بصورت کامل قرار دهم و همچنين به علت فشرده سازي با فرمت WMA از کيفيت مطلوبي برخوردار نمي باشد. (هدف بيشتر ارائه نت بوده تا اجرا ) و از دوستان عزیزی که هاست رایگان مناسبی برای وبلاگ سراغ دارند خواهش می کنم آنرا معرفی نمایند. ان شا ا... در آینده نزدیک کل قطعه را برای دانلود در وبلاگ قرار می دهم.

رقص باد

پس اینکه صفحه مورد نظر باز شد روی گزینه Download Original در سمت راست صفحه کلیک کنید

 نت قطعه

فاطمي

اثر کامبیز روشن روان

هنرمندان:

بهمن رجبی

کامبیز روشن روان

اسماعیل تهرانی

کاوس شیرزادگان

از اینجا دانلود کنید

قبل از هر چیز باید بگویم از نظر اینجانب حسین علیزاده در سالهای ۵۴ تا ۶۰ پیام آور نوعی ابداع در موسیقی ایران بود.حسین علیزاده می توانست همان نقشی را در موسیقی ایران زمین داشته باشد که نیما و پس از آن مرحوم شاملو در شعر ایران داشتند.علیزاده اشباع شدگی موسیقی ایران را بیش از هر کسی دریافت و مشکلات جامعه شناختی موسیقی ایران را به خوبی درک کرد.او به خواننده سالاری و تبعات منفی آن به خوبی اشراف داشت و تزی را عنوان می کرد که دقیقا در موسیقی کلاسیک مغرب زمین در اواخر قرن ۱۴ عنوان می شد.فاصله موسیقی آوازی از موسیقی سازی و ایجاد بستری مناسب برای رشد و شکوفایی هر دو.یادگار این این تفکر خلق آثاری جاودان در موسیقی ایران زمین بود.

سواران دشت امید در ماهور،حصار در چهارگاه،نوروز ها در مایه بیات ترک،قطعه جاودان نینوا در دستگاه نوا هم از یادگاران جاودان این دوره از موسیقی ایران زمین است و هم بیش از همه پیام آور نظری این تز علیزاده در عمل بود.تا بدین جای قضیه شخصیت علیزاده به عنوان یک نو آور انقلابی قابل دفاع می باشد.علیزاده از معدود هنرمندانی بود که رو به ساختار تعهد در هنر آورد و برای هنر ساختاری معتهد و اجتماعی قائل شد.شاید این مهم از منظر تفکرات سیاسی علیزاده نیز قابل بررسی باشد که بحث پیرامون آن به عنوان پاره ای دلایل خارج از موضوع این بحث می باشد.

اما علیزاده مانند هر انسانی تغییر کرد.تغییر فی نفسه امری بد نیست.اما گاه می توان پرسید تغییر در کدامین جهت؟قبل از هر چیز می خواهم چهار سوال مهم مطرح کنم.

۱-در کاست نینوا،در مورد نوازنده تنبک قطعات سواران دشت امید و حصار نامی در میان نیست وفقط نوشته شده گروه های شیدا و عارف.در قطعه حصار تنبک زورخانه را آقای ارژنگ کامکار نواخته است.حال می خواهم پرسش کنم نوازنده تنبک این دو قطعه آیا همان نوازنده ای نیست که ...؟آیا همان نوازنده ای نیست که آقای علیزاده او را نزدیک ترین فرد به خود می دانست؟آیا همان فردی نیست که همه چیز زندگی خود را فدای هنر و راهش کرد؟و همگان خوب می دانند این نوازنده نه عضو گروه شیدا بود نه گروه عارف.پس چرا اسم او نیست؟آیا این قصور قابل اغماض است؟

۲-آقای علیزاده در سال ۵۸ در زیر زمین موسسه آفات و کشاورزی با این تنبک نواز گفتگویی مفصل داشتند.(نوار آن در نزد نویسنده موجود است).گویا اصل قضیه مربوط بود به همین قصور در سال ۵۸ در طی مصاحبه ای که با روزنامه آیندگان داشتند.در آن گفتگو آقای عیلزاده این کوتاهی را منوط به کم حافظگی دانستند.حال می خواهم بپرسم چرا این قصور در سالهای بعد تکرار شد؟آن هم زمانی که این تنبک نواز در حال گذراندن آن ۶ سال جهنمی بود؟در آن هتل معروف؟

۳- در همین نوار کاست آقای علیزاده عنوان می کنند که در شبی در منزل آقای ابتهاج با شجریان صحبت کردند(اواخر سال ۵۷) و آنجا چهره واقعی این فرد را شناختند(از منظر جامعه شناختی)و قسم خوردند تا پایان عمر با این فرد کار نکنند،و به جای او از یک خواننده درجه ۳ استفاده کنند.زیرا آقای علیزاده شجریان را از مصادیق سنت نا میمون خواننده سالاری و ... می دانستند،حال می خواهم بپرسم چرا آقای علیزاه از سال ۵۸ به این میزان تغییر کرده اند؟

۴-چگونه ممکن است یکی از اولین و بزرگترین مخالفان خواننده سالاری در کنار یکی از مهم ترین مدعیان خواننده سالاری قرار می گیرد؟تا سر انجام آن شود که در پارسال شد؟

سوالاتی بود که میل داشتم بپرسم آما فرصت مهیا نشد.

در جای جای نوشتن این متن قطعات سواران دشت امید و حصار همراهی می کرد.

(اصل نوار کاست موجود است.گفتگوی حسین علیزاده با بهمن رجبی در سال ۱۳۵۸ اردیبهشت)

برگرفته از وبلاگ ابدیت