
نازنین یار همراه santour ghadim لطف کرده و این اطلاعات و فایلها را برای بینندگان سیاه مشق ارسال داشته اند امیدوارم دیگر دوستان نیز اگر مطلب خاصی برای اطلاع بینندگان سیاه مشق داشتند چنین کاری انجام دهند.
كيهان كلهر و سيامك آقايي در چهارچوب سلسله كنسرتهاي جاده ابريشم در آمريكا به بداهه نوازي خواهند پرداخت.
به نقل از L.A.Weekly در اين اجرا كه در تاريخ 26 ژانويه 2007 در Dartmouth college برگزار ميگردد، كيهان كلهر نوازنده بزرگ موسيقي كلاسيك ايراني با ساز كمانچه در كنار نوازنده جوان، برجسته و ارزشمند ساز سنتور: سيامك آقايي به اجراي كنسرت خواهند پرداخت.
كيهان كلهر، سيامك آقايي و سيامك جهانگيري سه موسيقيدان ارزشمند ايراني، اعضاي ثابت انسامبل جاده ابريشم (به سرپرستي YOYO Ma ) هستند كه هرساله كنسرتهاي متعددي را در سرتاسر دنيا جهت شناساندن موسيقي ايراني به ساير ملل، برگزار ميكنند.
منابع خبر:
http://hop.dartmouth.edu/2006-07/070126-persianimprovisation.html
http://www.newhampshire.com/calendar/details.aspx?eventID=2521&eventDate=1/26/2007
http://www.hno.harvard.edu/gazette/2005/10.06/27-silkroad.html
مصاحبه تصويري Silk Road با سيامك آقايي:
http://www.silkroadchicago.org/siamak_aghaei.html
مصاحبه تصويري Silk Road با كيهان كلهر:
http://www.silkroadchicago.org/kayhan_kalhor.html
اطلاعات بيشتر:
http://www.silkroadproject.org/music/artists.html
نمونه صوتي (1) : بداههنوازي سنتور توسط سيامك آقايي در آواز دشتي (اجراي آمريكا سال 2000 ) از اینجا دانلود کنید
نمونه صوتي (2) : بداههنوازي سنتور توسط سيامك آقايي دردستگاه نوا (اجراي آمريكا سال 2005) از اینجا دانلود کنید

درود خدمت یاران همراه:
خوشبختانه در ابان ماه سال 1385 شاهد بر اجرای بی نظیر گروه ایرانی بودم که متاسفانه آنطور که شایسته زحمات این گروه بود تبلیغات صورت نگرفت و به همین دلیل استقبال چندان شایسته ای از سوی مخاطبان موسیقی صورت نگرفت.
این گروه در طول جشنواره موسیقی فجر هم اجرا داشت که از این اجراها و نوع استقبال آنها اطلاعی ندارم.
خوشبختانه پس از پیگیری موفق به دریافت چند فایل صوتی از اجرای اخیر این گروه شدم که بواسطه ی لطفی بود که یکی از دوستان داشتند(دوستان همراه توجه داشته باشند که این قطعات با دستگاه معمولی و در موقع اجرا ضبط شده است لذا پیشاپیش از کیفیت نه چندان مطلوب آن عذر خواهی می کنم)
بنده از صمیم قلب برای آقای پژمان طاهری و دیگر هنرمندان این گروه آرزوی موفقیت و کامیابی هرچه بیشتر در زمینه موسیقی ایران را دارم و امیدوار بر شاهد بودن اجرا ها و ارائه آلبومهای دیگر از این گروه بسیار هماهنگ و جدی.
پژمان طاهری(1349)
آهنگ ساز،سرپرست گروه ایرانی و نوازنده سنتور
*فراگیری سنتور از 7 سالگی نزد جود داوری
*یادگیری ردیف موسیقی ایرانی از سال 1368 تا1376 نزد مجید کیانی
*همکاری با گروه شیدا یه سرپرستی محمد رضا لطفی و اجرای کنسرت در شهرهای پاریس،زوریخ،مونیخ،کلن، ونیز،فلورانس،لندن . ضبظ آلبوم نورعلی برومند در سال 1375
همگاری با محمد رضا شجریان با اجرای کنسرت در فرانکفورت و ایران در سال 1378
*تاسیس گروه موسیقی ایرانی در سال 1371 و کنسرتهای متعدد در داخل و خارج از ایران از جمله تالار فردوسی دانشکده ی ادبیات تهران 1375،یادمان تاج اصفهانی به خوانندگی علی اصغر شاه زیدی در تالار وحدت1376،کنسرواتوار موسیقی در وین و انجمن فرهنگی ایرانیان مقیم تیرول1997،کنسرت تلفیقی"طرح نو"بااستفاده از سازهای سنتی،منطقه ای،الکترونیک و افکت های صوتی و طراحی نور در تالار وحدت تهران1379،کنسرت "کوچ"با همخوانی مهسا وحدت در تالار وحدت تهران و تالار فخرالدین اسعد گرگانی1380
*تالیف و انتشار کتاب های موسیقی از جمله:اوانگاری کلیه ی آثار حبیب سماعی،تنظیم و آوانگاری هشت تصنیف قدیمی شور به روایت محمد رضا شجریان،به چهارده روایت،آوانگاری قسمتی از آواز سید حسین طاهرزاده در دستگاه همایون
*آهنگ سازی و انتشار اثر"ریشه در خاک"در سال 1383 و آلبوم "رومی"در اتریش
*دانش آموخته ی رشته ی موسیقی دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران
*طی دوره ی تحصیلات تکمیلی در رشته ی آهنگ سازی الکتروآکوستیک در دانشگاه موسیقی وین نزد پرفسور دیتر کاوفمن
*دانشجوی دکتری اتنوموزیکولوپی در همان دانشگاه و دانشگاه مرکزی وین نزد پروفسور گرلینده هاید و پروفسور رودیگر لولکر
دیگر اعضای گروه ایرانی:
علیرضا قربانی(اواز)اسحاق چگینی(نی)حمیدرضا خبازی(تار)نوشین پاسدار(عود)سامان صمیمی(کمانچه)رشید کاکاوند(تنبک)هومن مهدویان(بم تار)اردوان طاهری(سه تار،دف و داره)
حمید رضا عاطفی(مدیر گروه)
**لازم به توضیح است که چندین قطعه از البوم اول این گروه بانام "ریشه در خاک"در سیاه مشق موجود است که یاران همراه می توانند به انها دسترسی داشته باشند**
**تصنیف آواز کرک**
شعر:اخوان ثالث

درود خدمت یاران همراه:
همانطور که اطلاع دارید ارکستر ملل توانست با سعی و تلاش و کمک برخی از دلسوختگان موسیقی، اجرای دوم خود را که اینبار در تالار بزرگ وزارت کشور بود را پشت سر گذارد که محقق شدن این امر خود جای تحسین بسیار دارد.
گزارشها و نفدهای مختلفی بر این اجرا منتشر شده و در حال برنامه ریزی است که این خود اتفاق تازه و نوظهوریست در جامعه موسیقی، که یقینا باعث دلگرمی و پیشرفت هم مخاطبان و هم دست اندرکاران این نوع برنامه ها خواهد بود.
اخیرا رادیو گفتگو در برنامه ای با عنوان" صدا و سکوت "میز گردی پیرامون اجرای دوم ارکستر ملل تشکیل داده بود با حضور آقایان پیمان سلطانی ، علیرضا جواهری و حمید رضا عاطفی
نکاتی که در این میز گرد مورد بحث قرار گرفت در نوع خود بسیار جالب توجه بود، از اینجهت و با توجه به این نکته که ممکن است بسیاری از شما خوبان موفق به گوش دادن به این برنامه رادیویی نشده باشید، وبلاگ سیاه مشق برآن شد که به مرور قسمتهایی از این میز گرد را در اینجا قرار دهد.
همانطور که در بالا ذکر شد انجام چنین برنامه هایی یقینا کمک به بهبود وضع کنونی مویسقی ایرانزمین و تشویق گروههای فعال خواهد کرد . لذا امیدوارم که عرضه چنین پستهایی در سیاه مشق مورد توجه شما خوبان قرار گیرد.
هنرمند ارجمند جناب آقای جواهری توضیحاتی را در قسمت کامنت ها داده اند که در زیر مشاهده می کنید:
با سلام خدمت دوستان
چندی پیش در ادامه نقد اینجانب در مورد اجرای ارکستر ملل برنامه ای تحت عنوان صدا و سکوت در رادیو گفتگو برگزار شد که متاسفانه به دلیل محودیت زمان برنامه و کمبود وقت مقداری از این گفتگو حذف شد به همین دلیل نیاز بود توضیحاتی در این مورد داشته باشم.
اولا من در این برنامه به عنوان منتقد و تحلیل گر دعوت شده بودم نه خبر نگار و پرسشگر که متاسفانه ظاهرا هنوز محتوای برنامه برای مجری محترم برنامه یا تعریف نشده است یا اینکه ایشان هنوز فرق منتقد و تحلیل گر را با خبرنگار و پرسشگر نمی دانند.
چون من به قصد تحلیل و ارائه ی نظرات خودم در این برنامه شرکت کردم و نیازی نداشتم که جناب سلطانی یا دوستان دیگر در مورد آقای ساکت پاسخگوی من باشند چرا که من در این مورد اصلا سوالی از کسی نداشته و ندارم.
برای مثال در بخشی از پاسخ جناب سلطانی صحبت از سونوریته ی ساز آقای ساکت شده است که مسلما در جواب من بوده ولی بخش صحبت من در مورد سونوریته ی آقای ساکت بنا به دلایلی به طور کامل حذف شده است.
در قسمتی دیگر از گفته های من که باز هم حذف شده ، صحبت از دلایل متوسل شدن جناب ساکت به پارامتر های نمایشی بالاخص سرعت شده بود که علاوه بر آن تحلیلی بر دلایل نقاط ضعف این طرز نواختن ارائه شده بود.
مسلما بحث در این زمینه مجالی دیگر می طلبد که امیدوارم شرایطی آزاد و به دور از تعصبات فراهم شود تا بتوانیم در مورد چنین مبحثی مهم واساسی با آسایش و فراقت خاطر بحث و تبادل نظر با دوستان داشته باشیم.
با تشکر علیرضا جواهری
**********************************************************
کنسرت ارکستر ملل نقد می شود
به گزارش خبرنگار مهر در این برنامه که درساعت 17 روز سی ام دی در فرهنگسرای شفق(دانشجو) برگزار خواهد شد، پیمان سلطانی به عنوان رهبر ارکستر ، سیاوش بیضایی به عنوان آهنگساز وتنظیم کننده قطعات این ارکستر حضور دارند و علیرضا جواهری نیز درمقام منتقد به تحلیل وارزیابی این کنسرت خواهد پرداخت. در برنامه ارکستر ملل علاوه بر اعضای گروه که بالغ بر 60نفر می شدند،بهمن رجبی ( نوازنده تمیک)، کیوان ساکت( نوازنده تار و آهنگساز) ، رحیم شهریاری، سالار عقیلی و سینا سرلک( خوانندگان)نیزهمکاری داشتند. ارکسترملل از دو سال قبل شکل گرفت و سال گذشته درتالار وحدت دو شب به اجرای برنامه پرداخت. این ارکستر اواسط پاییز امسال نیزدر تالار وزارت کشور به اجرای برنامه پرداخت .
سومین برنامه" نقد نغمه" به نقد و تحلیل کنسرت ارکستر ملل به رهبری "پیمان سلطانی" اختصاص دارد.
*************************************************************
درآمدی بر اهمیت نقد موسیقی
تو نغمه خویش را در بیابان رها کن
(مهدی آذر سینا)
هنرشناسان می دانند که در روزگارماهنرهای جدی که با پشتوانه ای از علم و فلسفه ارائه می شوند،سازگارمزاج خواب آلودگان عادت پذیر و حامیان و پرورش هندگان آنان نیست و موسیقی به دلیل تفسیرپذیری و رازآلود بودنش بیشتر از سایر هنرها طرد و یاتحریف می شود.خاموش نهادن موسیقیدان های ژرف اندیش،پر و بال دادن به اصحاب ابتذال،خط و خطوطی که موسیقی را درجهت سنت و میراث فرهنگی محض و به صورت هنری شیک و لوکس و بزمی و تفننی ترویج و حمایت می کند،در همین مسیر است.
به هزار خون دل وگذشتن از حسادت ها و تنگ نظری ها"نغمه خویش را در بیابان رها می کنی"(1)اگرچه درنهایت تاثیر خود را می گذاری و ذوق پیمانه هارا چندان که گنجایش دارند پر می کنی،با این حال دیراست و آن تعامل بین هنرمند و مخاطب هنر به کندی و تاخیر می گذرد و لطمه ها می بیند.ناشران و شرکتهای تکثیر و فروش آثار موسیقی به بهانه باب سلیقه مردم نبودن اثر،هرکار با ارزش هنری را رد می کنند.گویا هنر برای این است که مطابق با خواسته های کوچه و بازار و خاله خانباجی ها و داش مشدی ها تنظیم و تقویم شود و احتمالا باید سینه چاکان موسیقی های مصرفی فارسی از نوع تولیدات داخل و خارج حد و حدود آن را تعیین کنند.
در چنین شرایطی برگزاری هر مجمعی در موضوع موسیقی جدی و به رخ کشیدن آن از سوی اهل قلم،نویدبخش است و مغتنم.نقدنگرش،تفکروعمل موسیقیدان های هنرمند،به ترویج هنر راستین یاری خواهد کرد و حاصل آن روشن اندیشی،شادابی،تازگی،به هوش بودن و ارتقای توانایی های ذهنی و روحی و جسمی برای مردم خواهد بود و نیز برهم زدن رونق بازار شیادان هنری.
"طعمه هر مرغکی انجیر نیست"(2)هر مدیری و هر مسئولی این درایت را ندارد تا جوهر و جوهری را قدر بشناسد و قدر نهد. شان و منزلت و موهبتی است که به سراغ بعضی از مدیران و متولیان هنری کشور می آید و به دست آنها کارهایی ارزنده از نگاه هنر فراهم می شود،چنین مجامعی برگزار می گرددیا اثری در موسیقی منتشر می شود و یا کتابی عرضه می گردد.
با برگزاری این بحث ها شاید نقش و جایگاه پدیدآورندگان آثار موسیقایی پرثمر و با ارزش،بیشتر و بهتر برای مردم روشن شود.
امروز که این جلسه ها با نام "نقد نغمه" به جدیت آغاز شده است امیدوارم که با نقدو تجزیه و تحلیل آثار موسیقیدان های موجه از دیدگاه هنر و انعکاس پر رنگ این بحث و نظرها از طریق کسانی که در موسیقی قلم می زنند و الحق در این زمینه تلاش می کنند،شناخت مردم درباره موسیقی بهتر شود،مردم موسیقی های درست و سالم را بشناسند و ار آن حمایت کنند و این برنامه ها به تدریج به جشنواره ای برای این نوع موسیقی ها بدل شود و به طریقی از به وجودآورندگان آثار موسیقایی با ارزش قدردانی به عمل آید.
این برنامه دیگر جای تاریخ و پژوهش و احیای سنت ها و تجدید خاطرات و تعارفات و از این قبیل نیست.
در اینجا حرکت موسیقی،افت و خیز موسیقی،سنجش ذوق ها و سلیقه ها،مطابق با آنچه که اتفاق می افتد مطابق با آنچه که در همین زمان به کار آید،مطرح می شود و فرق می کند با بزرگداشتها و بحث ها درباره موسیقی و موسیقیدانان گذشته حتی اگر برای بزرگانی چون صبا و خالقی و وزیری و برومند برگزار شود و این بحث ها و نظرها و محک زدن ها در پیشگاه اهل هنر و صاحبان اصلی این موسیقی صورت می گیرد و از این جهت ظریف ترین نکات فنی کار پوشیده نمی ماند و باز فرق می کند حتی با فلان فستیوال پر هیاهوی موسیقی در فرنگ که احتمالا در آن هیچ شناختی از رازها و معیارهای موسیقی اصیل ما در کار نیست.در اینجا کارشناسان خبره اند و هنر را با زمان و مکان و اصالت و زیباشناسی خاص ایرانی،کند و کاو می کنند.
کلام آخر اینکه باید امیدوار بود این حرکت را نیز رندان با تغییر مسیر به دست نگیرند و یا موسیقی ها و موسیقیدان های مورد نقد چندان فروکش نکنند که حد و روال کار مخدوش شود و یا کم کم عاشقان ساز و آوازهای گل هایی از نوع تازه و جاویدانش این برنامه را هم به آه و افسوس و حسرت سوق ندهند و لازم است در نظر داشته باشیم که این جلسات تا وقتی با ارزش است و دوام دارد که به نقد و ارزیابی کار مدعیان به حق موسیقی جدی و تاثیرگذار در این زمان بپردازد.در زمان مناسب یاد و خاطره موسیقیدانان حق و ناحق گذشته را می شود برگزار کرد.
1-"تو نغمه خویش در بیابان رها کن"شفیعی کدکنی
2- از مثنوی مولوی
*************************************************************