از اینجا گوش دهید

                                    آهنگساز : (Giacomo Puccini (1858 - 1924

                                                    ویولون : Joshua Bell

از اینجا دانلود کنید

ما بزرگ شده ایم و کارهای بزرگ در خور ماست.
سنگ ، انسان معمولی ، گلدان .... نه ، این ها مال بچه هاست ... وقتی بچه بودیم ، نقاشی ما از این ها پر بود . حیف از نگاه ما که روی این چیزها بنشیند. 

شور ، ایمان ، عشق ، معرفت .... نه ، این ها لازم نیست!

در قرن آزادی بیان هستیم و حق داریم از همه چیز حرف بزنیم . قدیمی ها از تجربه شخصی حرف می زدند . ما نباید بزنیم .

نیازی نیست که طعم سرگردانی را چشیده باشیم تا " یهودی سرگردان " را به تصویر در آوریم .کافی است یک روز که در اتاق خود نشسته ایم تصمیم بگیریم ، آن وقت می توانیم دست به کار شویم .
چه زمانه ی خوبی !

یک زمانی بود آدمهایی بودند که خیال می کردند یک گنجشک برای تمامی آسمان بس است ... چه آرزوی کوچکی داشتند !
آدمهایی پیدا می شدند که تمام عمر عاشق می ماندند ... چه حوصله ای !

خوشا به حال ما که با چند قدم از روی همه چیز رد می شویم ... تنهایی،مراقبه،خویشتنداری، شور ، حال ، عشق ... از هر کدام اندکی بچشیم کافیست ، هیچ چیز نباید زیاد وقت ما را بگیرد !

لئوناردو بیکار بود که چند سال یک پرده را می ساخت . فراانجلیکو ، بیچاره ! یک عمر ایمان مذهبی داشت . برای ما چند روز کار مذهبی ( آن هم بدون ایمان ) کافی است . چه عصر درخشانی !

مسافرت آسان شده است ، هنر هم باید آسان شود . می گویند در قدیم دود چراغ می خورده اند و استخوان خرد می کرده اند . چه رسم های عجیب و غریبی داشته اند ! چه خوب شد که ما در این روزگار متولد شدیم. تازه ما فقط هنرمند نیستیم ، پاسدار فرهنگ و آداب و رسوم هم هستیم !

اصل این است که روی سطح همگانی زندگی باشیم اما چون لحظه های ظریف هم باید داشت ، پس باید نقاشی هم کرد ، پیانو هم زد ، آواز هم خواند .

سزان سیب ها را تماشا می کرد اما این روزها تماشای سیب رسم کهنه ای است ... هستند کسانی که ویتامین سیب را می بینند !
تازه تماشای سیب وقت می خواهد و تماشا با شتاب زندگی ما ناسازگار است . پایه ی کارها بر هم چشمی است . اگر برای تماشای سیب درنگ کنیم ، همکارها جایزه را خواهند برد.پس برویم دیگ زودپز احساس بخریم و در زمانی کوتاه میز زندگی را با خوراک های رنگ به رنگ بیاراییم ...

                                                                                                                سهراب  ـ دیماه ۴۳

نوید دهقان

جمشید محبی

*چهارگاه*

از اینجا دانلود کنید

             موسیقی فیلم شب های روشن (آهنگساز: پیمان یزدانیان ، کارگردان: فرزاد مؤتمن)

                                                          * قسمت اول *

                                                         * قسمت دوم *

               * متن کامل رمان شب های سپید (روشن) اثر داستایوسکی

*داستان فیلم شب های روشن برداشتی از رمان ذکر شده می باشد.

                                                          ساری گلین  

                                     سه تار: مسعود شعاری ، تنبک: احمد مستنبط

                                      ملودی: ایلگار مرادف ، تنظیم: مسعود شعاری

                                                         * از اینجا ببینید *

اجرای قطعاتی از اردوان کامکار(شور) 

از اینجا دانلود کنید

                                                      از اینجا گوش دهید

                                                       آهنگساز : Myers

خواننده: مرحوم افشین مقدم

ترانه سرا:سعید دبیری

آهنگساز:سیاوش قمیشی

توضیح:این ترانه طی سی سال گذشته بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده است

از اینجا دریافت کنید

حسن كسايي در سال 1307 شمسي در خانواده تاجر پيشه يي در اصفهان تولد يافت، پدرش حاج سيد جواد كسايي كهيكي از بازرگانان بزرگ و سرشناس اصفهان بود به موسيقي سنتي ايران عشق مي ورزيد و به همين دليل ، هنرمندان ممتاز كشور در خانه وي رفت و آمد داشتند كه كسايي از هنگام طفوليت با آنان مانوس مي گردد و به موسيقي علاقمند مي شود . حسن كسايي از صدايي خوش نيز برخوردار بود كه ابتدا نزد استاداني چون : تاج و اديب به فراگيري آواز مي پردازد ولي از دوازده سالگي بنا به توصيه و راهنمايي پدر ، به فرا گرفتن ني نزد استاد مهدي نوايي مي پردازد و چند ماهي كه از محضر استاد برخوردار مي شود بقيه را براثر استعداد و كوششهاي پي گير خود مي آموزد تا به مقامي شامخ در نواختن ني مي رسد .
كسايي صدا در آري و سبك نواختن ني را به شيوه استادانه و سنجيده و دلنشين اعتلاء بخشيد كه مكمل مكتب اصيل نايب اسداله مي باشد . او از محضر استاد بزرگ موسيقي ايران ، ابوالحسن خان صبا استفاده سرشار برد . استاد حسن كسايي به جز ني ، سه تار ، سنتور و فلوت نيز مي نوازد، ولي ساز اختصاصي او ني مي باشد . وي يكي از هنرمنداني بود كه دائما با برنامه گلهاي راديو و تكنوازان سال ها همكاري داشت و نواي ني وي ، شور و حال مخصوصي به برنامه هاي گلها مي داد . استاد كسايي شاگردان زيادي به جامعه هنري كشور ، تحويل داده و در اوج شكوفايي گوشه گيري اختيار كرد و هم اكنون در زاويه استغنا به سر مي برد و مي گويد : (( اين بود عاقبت ثمر باغبانيم ))

از اینجا دانلود کنید

آهنگساز و تنظیم:کیوان ساکت

از اینجا دانلود کنید

كارگردان: مسعود كيميايي

موسيقي: بابك بيات

خلاصه داستان

اسفنديار به دليل مريضي پدرش مامور مي شود تا با مرسدس  بنز به  جاي پدرش به كاشان  برود. در اين ميان اسفنديار كه مي بيند  يك اتومبيل گران قيمت  به دست  آورده سفر را يك  روز عقب مي اندازد  و تصميم مي گيرد  به اتفاق دوستانش يك روز با اين مرسدس خوش باشند. د ر طي روز اتفاق هاي ناخوشايندي براي اسفنديار و دوستانش رخ مي دهد كه همگي از مرسدس متنفر مي شوند  و اسفنديار صبح روز بعد مرسدس را اول جاده كرمان  به آتش مي كشد. 

 قسمت اول

قسمت دوم

شوپنهاور موسیقی را مقوله خاصی می دانست . او تصور می کرد که سایر هنرها مانند شعر یا نقاشی برای بیان ایده ناگزیر به تصویر پردازی هستند و  این تصویر از ایده به عنوان  یک واسطه عمل می کند. اما او معتقد بود موسیقی مستقیم و بدون واسطه با ما سخن می گوید و در موسیقی بدان شکل که در باقی هنرها دیده می شود قرینه سازی از جهان بیرونی صورت نمیگیرد .او در یکی از کتابهایش اینچنین می نویسد :

لذا موسیقی به هیچ وجه مانند سایر هنرها، نسخه بدلی از ایده ها نیست بلکه نسخه ای از ذات هستی است که عینیت آن همانا در ایده ها به وجود می آید. به همین دلیل تاثیر موسیقی بسیار نیرومندتر و نافذتر از سایر هنرهاست زیرا آنها تنها از شبح یا سایه سخن می گویند ولی موسیقی از جوهر و ذات. 

از آنجا که موسیقی نه معمولا دست به تقلید از پدیده ها و نمودها می زند ــ چنانچه پیش از این گفته شد از نظر شوپنهاور در صورتی که موسیقی تقلیدی باشد دارای اصالت و ارزش نیست ــ و نه گزاره ای در باب جهان بدان صورت که در هنرهای دیگر صورت می گیرد ،اقامه می کند در حقیقت آنچه را که کلامی و تصویریست دور می زند. هنگامی که ما به یک نقاشی می نگریم ، واقعیت وجود نقاشی به عنوان  یک شی قابل لمس در حهان بیرونی ، همچون واسطه ای  میان ما و ایده ی نهفته ای که هنرمند قصد بیان آن را دارد ، عمل می کند. هنگامی که شعری را می خوانیم کلماتی که شعر در جامه آنها نوشته شده است همینطور عمل می کنند. از انجا که بنا به تعریف نقاش و شاعر باید آنچه را که می خواهند بیان کننددر قالب تصویر و کلمات اداکنند ممکن است ابلهانه به نظر آید که از تصاویر و کلمات به عنوان واسطه یاد کرد اما اگر در نظر داشته باشیم که تصاویر بازنمود چیزی هستند که نقاش قصد نشان دادن آن را دارد و نیز بپذیریم که زبان به طور ذاتی ماهیت استعاری دارد آنگاه می توانیم دریابیم که میانجی یا واسطه با پیام یکی نیست و ممکن است به نحوی آن را قلب و یا به طور ناکامل عرضه کند. 

شوپنهاور در جایی می گوید:

ارتباط نزدیکی که موسیقی با ذات واقعی چیزها دارد می تواند تبیین کننده این حقیقت باشد که هنگامی که موسیقی متناسب با هر گونه صحنه، فعالیت، محیط یا رویدادی نواخته می شود به نظر می رسد که پنهانی ترین معنای ان وجه بر ما مکشوف می گردد ...از این رو می توانیم همانطور که جهان را تجلی ذات هستی می دانیم ، تجلی و مظهر موسیقی نیز به حساب آوریم! موسیقی هر تصویر و صحنه ای از جهان را به ناگاه با معنایی متعالی آشکار می سازد و البته هر چه والاتر باشد همسانی آن با روح باطنی و حقیقی پدیده ها بیشتر است.

بوسونی در باب اینکه موسیقی بیان کننده معنای باطنی رویدادها و احساسات انسانی است نظرات دقیقا مشابهی داشت. او در جایی می نویسد:

بخش عمده ای از موسیقی نمایشی نو از این برداشت غلط لطمه می خورد که به جای تحقق رسالت واقعی خود، در بیان و تفسیر حالات شخصیت های نمایش به کار گرفته می شود و در پی تکرار پرده های اجرا شده بر صحنه است. هنگامی که صحنه تصور رعد و برق را به نمایش می گذارد چشم به طور کامل در درک آن دخیل است ولی متاسفانه اکثر آهنگسازان می کوشند که طوفان را در هیئت نواها و نتها نشان دهند که نه تنها تنها تکرار و تقلید است بلکه کوتاهی و ناکامی در انجام وظیفه حقیقی آنها محسوب میشود. طوفان بدون موسیقی قابل دیدن و شنیدن است ــ با این تعریف که هر صوتی موسیقی نیست ــ این وجه غیر قابل رویت و ناشنیدنی پدیده هاست که موسیقی باید آنها را روشن و قابل فهم کند.

در بیان شوپنهاور روشن نیست که موسیقی چگونه بی واسطه سخن می گوید .مگر نتهای به کار رفته در موسیقی با کلمات و طرحها قابل مقایسه نیستند؟ شوپنهاور موسیقی را مجموعه ای از نتها می دانست که در تنوعی از قالبهای ملودیک، ریتمیک و هارمونیک تنظیم شده اند . البته این قالبها ممکن است ارتباط اندکی با جهان بیرونی داشته باشند اما از انجا که ساخت و ترکیب آنها نیازمند ابتکار و استادی قابل ملاحظه ای است موسیقی را به دشواری می توان تنها تقلید به حساب اورد . موسیقی با استفاده از نواهایی که بسیاری از انها در طبیعت وجود ندارند و با روشهای پیچیده ای تنظیم می شود که نمی توان آنها را در طبیعت یافت در حالی که در هنرهای دیگر این مساله دیده می شود. 

در پایان باید گفت که این نظریه تنها یکی از نظریات مطرح شده درباره هنر و موسیقی است و در طی سالیان گذشته موافقان و مخالفان زیادی داشته و انتقادات بسیاری نیز بر آن وارد شده است که حتی گاه اساس آن را هم زیر سوال می برند.

هدف تنها آشنا شدن با یک تفکر تازه بود و بس...

آواز قرچه

از اینجا دانلود کنید

استاد نصرالله ناصح پور